Historie

De historie van de NVC is te mooi en te waardevol om zomaar verloren te laten gaan. Vandaar dat Ed Jensen heeft getracht veel feiten en wetenswaardigheden hieronder te vermelden, zodat er altijd een historisch beeld blijft.

 

Als bron kan worden genoemd het jubileumboek bij het 25-jaar bestaan van de NVC (redactie en lay-out Piet Kort en Gerdien Goldberg) en de vele exemplaren van het verenigingsblad Clubnieuws, waarvan bijna alle exemplaren vanaf de oprichting tot zo'n 10 jaar geleden bewaard zijn gebleven en opgeslagen in een archiefbox.
Het Clubnieuws van de laatste tien jaren is digitaal opgeslagen bij de laatste twee eindredacteuren.

 


 

Het ontstaan van : DE NVC. 

De oprichting
De “Nederlandse Vereniging Canarias” is opgericht op 23 juni 1973 in Las Palmas. Voordat de NVC bestond organiseerde een damescomité ieder jaar activiteiten, zoals de viering van Koninginnedag.
De Nederlanders die in die tijd hier woonden kwamen elkaar dan tegen en zo ontstond het idee van de vriendenkring een echte vereniging te maken. Het besluit tot oprichting werd in 1973 genomen in de club Metropole in Las Palmas, waar de vijf oprichters op een gegeven moment bijeen waren. 

De vijf oprichters waren Wieger Bos, Lies de Graaf, Henk de Lange, Joep Hezemans en (consul) M.H. Damme. In de volgende jaren van het bestaan hebben vele voorzitters, ieder op hun eigen wijze, sturing gegeven aan de vereniging, zie het lijstje voorzitters bij het hoofdstuk "Bestuur".

Zoals men zelf schreef in het gestencilde blaadje (Clubnieuws) van 9 juli 1973 :
Zoals de meesten van u bereids weten heeft de Nederlandse Vereniging zich op de vergadering van 23 juni j.l. in de British Club aan het stadium van voorlopigheid ontworsteld en is in het definitieve stadium getreden. 
Er is tevens een bestuur, bestaande uit de dames de Graaf, Hezemans en Naves, en de heren Bos, de Lange en Rufi.
N.B. Op die 9 juli 1973 was het ledenaantal 22, waarvan 6 bestuursleden …… 

 

De activiteiten
In de beginjaren na de oprichting waren de activiteiten nog vrij beperkt.

Er was een Sinterklaasfeest, en ook een Nieuwjaarsborrel, hetgeen inhield dat men net zo lang doordronk zolang er geld in de kas was.

Zeer in trek was ook de jaarlijkse rijsttafel in Ojos de Garza. Vanaf het begin waren er ook al de koffieochtenden, de autopuzzeltocht, de wijn en kaas parties en de excursies naar verschillende fabrieken, zoals een bierbrouwerij, een likeurfabriek en een sigarettenfabriek.
Daar was altijd wel veel belangstelling voor.

Er werd ook een vrouwendag geïntroduceerd en een jaarlijkse bruine-bonen-dag.

Foto: Wel een verschil is dat we nu uit gaan eten, en men in 1998 (links)) al het eten zelf bereidde bij iemand thuis.

Wat dat betreft verschilt de aandacht en voorkeur voor veel lekker eten en drinken van de NVC-leden in die tijd toch maar weinig tot niets van de aandacht en voorkeur van de huidige NVC-leden.

Het verenigingsorgaan Clubnieuws startte in 1973 met een door de voorzitter zelf gestencild blaadje papier en was daarna niet meer weg te denken in de onderlinge communicatie van het groeiend aantal leden.

In 1974 deed het bestuur beschaamd melding dat de clubkas was gestolen, inclusief de door vele leden reeds betaalde contributie. Het werd bewaard in een klein geldkistje in de kledingkast bij de voorzitter thuis.
Er werd een oproep gedaan door een lid aan alle leden om de contributie nogmaals te betalen om zo de kas weer de nodige inhoud te geven ….. 
N.B. De kleur van het geldkistje zegt niets over de geaardheid van de voorzitter.

In 1975 was er een eerste opzet van de NVC-bibliotheek die daarna op een aantal plaatsen werd gehouden.
Begin 1998 is de bibliotheek echter geheel opnieuw opgezet en kende lange tijd een grote bloeiperiode maar ging sluiten in 2019 na de opkomst van de digitale e-reader en e-books.

Eind jaren ’80 is de bridge-afdeling ontstaan met direct al een moeilijke situatie want enkele spelers woonden in Las Palmas en er waren wat bridgers elders op het eiland. Daarna is men in 1988 ook in Playa del Inglés begonnen met een bridge-afdeling, die in 1990 officieel de naam "Brican" kreeg.

Het petanca begon in 1991 met een paar schuchtere worpen in Puerto Rico maar al snel trok de club naar San Fernando waar het in 1993 verder ging onder de naam Cannebel op de vrijdag. Woensdags werden en worden in Arguineguin echter ook wedstrijden gespeeld.

De afdeling klaverjassen kwam in mei 1992  van de grond en kreeg de naam de "Zwervers". Een lang leven was dit niet gegund, het duurde 2 jaar. In 2006 kwam er een nieuw initiatief om verder te gaan met dit gezellige kaartspel.
 
Op 31 augustus 1993 werd een jaarlijkse reünie in Nederland ingesteld met tegelijkertijd een reünie op Gran Canaria. Die laatste hield niet lang stand.
Na vele jaren van organisatie en trouwe opkomst werd de reünie in Nederland op 31 augustus 2017 voor het laatst gehouden. Dit was de 25e reünie in Nederland, de afschaffing ging dus gepaard met een jubileumviering.


Er werd steeds meer gedaan voor de leden, en speciale commissies of functies werden opgericht o.a. voor evenementen, voorlichting en ook voor sociale zorg die vanaf 1993 binnen de NVC ontstond en waarbij zelfs werd gedacht aan de oprichting van een Nederlands bejaardenhuis, maar dat bleek financieel niet haalbaar. 

Het is overigens wel een inspirerende gedachte om met alle ruim 400 leden van de NVC in één groot bejaardenhuis te zitten, gebouwd tegen de helling van de Roque Nublo. Met natuurlijk de namen van de vijf oprichters gebeiteld in stenen, en met evenveel palmbomen in de tuin als er voorzitters zijn geweest van de NVC.
Maar ook natuurlijk honderden bougainvillestruiken tegen het huis als eerbetoon aan de honderden mede-organisatoren en vrijwilligers in de afgelopen bijna 50 jaar NVC.


Het tennissen kwam in 1994 aarzelend op gang, kreeg een herstart in 1997 en kreeg in 1998 de naam "Benevelt". 
In de tweede helft van de jaren ’90 werden bezoeken aan andere Canarische eilanden georganiseerd hetgeen in de 21e eeuw nog een enkele maal werd herhaald.

Er was vanaf 1996 een NVC-cursus Spaans, die door vele leden van de NVC werd bezocht. 

Vele voorafgaande mooie wandelingen in het schitterende berggebied leidden in 1998 tot de oprichting van de bergwandelafdeling “Montañeros van de Lage Landen”.
 

De oprichting van een bowlingclub was ook in 1998 die meerdere jaren tot vertier leidde maar toen stopte.
In 2017 was er een voorzichtige herstart die niet langer dan een jaar duurde.

Rond de eeuwwisseling had de NVC al een eigen provisorische website die in 2010 werd geprofessionaliseerd.
 
Doordat de eerste bergwandelaars steeds ouder werden en de spieren steeds strammer is in de huidige eeuw naast het bergwandelen ook het vlakwandelen ontstaan in 2009

Voor de goede muziek kon men natuurlijk terecht bij de “Vrolijke noot”, die uitstapjes organiseerde naar vele prachtige concerten in Las Palmas.


Naast bovengenoemde activiteiten zijn er in de afgelopen tientallen jaren diverse initiatieven geweest voor de oprichting van nog meer NVC-afdelingen, zoals voor het kaartspel toepen en voor golf, hetgeen op Gran Canaria natuurlijk heel mooi is om te spelen. Deze initiatieven liepen helaas op niets uit, zoals ook bijvoorbeeld de ideeën voor gewichtheffen voor ouderen, een NVC-marathon op Gran Canaria, diepzeeduiken en touwtrekken.
Een ander initiatief waarbij subsidie werd aangevraagd voor wijnproeven en bierhappen werd echter weer niet door het bestuur gehonoreerd. U weet wel, dat bestuur dat op de eerstvolgende ALV noodgedwongen moest aftreden....
Humor was vaak het bindmiddel tussen de NVC-leden, hoewel dat niet altijd zo door iedereen werd herkend/erkent.

 


De onenigheden
En bovenstaand vreedzaam beeld dan een beetje als tegenhanger van de onenigheden die ook aan onze vereniging niet zijn voorbijgegaan.
In de beginjaren ’80 deden zich de eerste onenigheden voor. En zoals altijd had dit te maken met de tegenstellingen. Bekend is natuurlijk de oorlog tussen de noordelijke en zuidelijke staten van de Verenigde Staten in 1861.
De eerste tegenstellingen in de NVC waren ook die tussen de leden uit het noorden en uit het zuiden.
Het zuiden was bij de oprichting van de vereniging een nog nagenoeg onbebouwd gebied, waar men vanuit Las Palmas met een auto wel eens naar toe reed om er een dagje op het strand door te brengen.
Logisch was dan ook, dat de Nederlandse vereniging haar zetel in Las Palmas had (en officieel nog steeds heeft).

De climax kwam in 1985 toen na een rumoerige vergadering een groep leden uit Las Palmas besloot op te stappen, omdat men vond dat de leden uit het zuiden te veel invloed kregen. Niet minder dan 50 van de 150 leden zegden hun lidmaatschap op, wat een flinke aderlating betekende voor de toen 12 jaar bestaande vereniging. Het was een vervelende tijd waarin veel mensen elkaar zwart maakten. Zelfs vele jaren later worden enkele zuiderlingen nog steeds door enkele noorderlingen omschreven als verraders, commerciële uitbuiters en zwendelaars met volmachten.

Zowel in 1984 als in 1992 vond het toenmalige bestuur het blijkbaar moeilijk om met de voorzitter samen te werken, omdat hij een te sterke eigen mening had, en die ook absoluut wilde doorduwen. Waarna de voorzitter is afgetreden, een situatie die zich vrij recent (2013) binnen de vereniging herhaalde. Ook wat dat betreft is dus de NVC geen uitzondering in deze wereld.


De toekomst
De voorspelling voor de NVC is er één van veel zon, veel rust, veel eten en veel drinken, met hier en daar wat overdrijvende onenigheden. De temperaturen lopen soms hoog op, maar zijn gemiddeld zeer aangenaam.
We blijven allemaal zeer vitaal en hebben allemaal inspirerende gedachten. Om bijvoorbeeld met z’n allen toch dat bejaardenhuis te bouwen, waarbij de bestuursleden worden omgeschoold tot het geven van leiding aan het tehuis. 


De leden
Het ledenaantal groeide aan van 23 in het beginjaar tot 138 in 1980 en door tot 150 maar na de noord-zuid-vete zegden 50 leden hun lidmaatschap op en zakte men terug naar 100.
Daarna groeide de vereniging weer naar 200 leden in 1988, 300 leden in 1995 en tot 400 in 1998.
In 2013, 40 jaar na de oprichting, was het aantal leden 470. Vervolgens kwam er een kentering en waren er meer opzeggingen dan nieuwe aanvragen, zodat bij het 45-jarig bestaan in 2018 het ledenaantal 414 was.
Naast enkele personen met een oorspronkelijke Engelse, Duitse of andere nationaliteit heeft het merendeel van de leden de Nederlandse nationaliteit, maar ook de Vlaamse zuiderburen zijn redelijk vertegenwoordigd. 


Naamswijziging van de NVC in verband met het "Belgen-vraagstuk" (of toch dus niet)
In 1984 vond een uitvoerige gedachtenwisseling plaats over het bestuursvoorstel om de naam van de vereniging te wijzigen van "Nederlandse Vereniging Canarias" in "Nederlandstalige Vereniging Canarias".
Het bestuur benadrukte dat het hierbij alleen ging om een naamwijziging als gebaar naar onze vele Vlaamse leden en dat er overigens niets daardoor zou veranderen.
De Algemene Ledenvergadering ging zonder stemming akkoord met het voorstel.
Jarenlang is hierover toch nog verder gediscussierd. In de Algemene Ledenvergadering van 7 maart 2000 is in principe besloten de naam van onze vereniging de wijzigen in "Nederlands-talige Vereniging Canarias".
 
In 2001 verklaarde voorzitter Heman Koenen echter alsnog het volgende :
Het voorstel toentertijd was ingegeven door de gedachte dat men name onze vrienden hier erg prijs op stelden.
Na die bewuste ledenvergadering kwamen er steeds meer geluiden uit die hoek die erop wezen dat maar een enkeling hier gelukkig mee was. Het merendeel van hen vond het helemaal niet belangrijk en sommigen vonden het absoluut overbodig. 
Daarbij komt nog bij dat vele niet-Vlaamse leden ons hebben laten blijken helemaal niet blij te zijn met de nieuwe benaming, integendeel zelfs. Allerlei principiële, maar gevoelsmatige, overwegingen speelden hierbij een rol.
Uiteindelijk is het bestuur tot de conclusie gekomen dat de overgrote meerderheid van onze leden duidelijk gehecht is aan onze oorspronkelijke naamgeving. Vandaar ons besluit onze naamgeving ongewijzigd te laten.

 
Ballotage
Er is bij de NVC ook sprake (geweest) van enige ballotage. Vanaf 1973 heeft men 20 jaar lang iedereen kunnen en willen accepteren als lid, maar in 1993 werd het Huishoudelijk Reglement aangepast en diende een nieuw lid zich te moeten laten voordragen door twee andere NVC-leden. Na initiatieven van een lid is echter op de Algemene Ledenvergadering van december 2018 een bestuursvoorstel aangenomen om deze ballotage weer af te schaffen.



Het ontstaan van : BERGWANDELEN

Op 14 maart 1994 vond de eerste wandeling plaats door een aantal leden van de NVC, men was toen nog in de verkennende fase. Deze wandeling ging naar de Roque Nublo waar voorzitter van de NVC, Tjerk Schmidt, in opperste verrukking met zijn armen breed uit over alles uitkeek.
Het was een openbaring, vooral voor leden die al meer dan 15 jaar op Gran Canaria woonachtig waren en nog nooit aan de voet van deze meest bekende rots van het eiland hadden gestaan en dus ook nog nooit van deze spectaculaire uitzichten hadden genoten.

Het is leuk terug te denken aan die Spaanse aannemer, die de buitenlanders zo graag liet zien hoe mooi het binnenland van Gran Canaria is. Hij zette een paar kisten in de laadbak van zijn vrachtauto. Met een paar Scandinaviërs zaten de NVC'ers daarop en bracht hij ons naar een mooi plekje in de bergen. Het allereerste begin van de Montañeros van de Lage Landen. 

Diverse wandelingen in het schitterende berggebied in de volgende jaren leidde tot de oprichting in 1998 van de “Montañeros van de Lage Landen”.
Voorzitter werd Frank Goldberg.

Nadat ook Willemien Kuznik en Ludwig van Mieghem bereid waren om Frank Goldberg te helpen was het op 29 oktober 1998 dat de eerste officiële bergwandeling van de nieuw opgerichte onderafdeling werd gelopen. 

Frank Goldberg (foto) was de initiatief-nemer van deze nieuwe activiteit, en van hem zijn ook de volgende woorden:
“Slechts weinigen kennen de prachtige gebieden die zich ontsluiten door eens het asfalt te verlaten en de eeuwenoude guanchepaden te volgen”.

En zo trok en trekt men dan over geitenpaden en Caminos Reales door bossen, over velden met een zee van bloemen, langs watervallen en meertjes met steeds maar wisselende vergezichten.

Een zeer trieste gebeurtenis vond enkele jaren later plaats. Willemien Kuznik was inmiddels de opvolger van Frank Goldberg als voorzitter van de bergwandelvereniging en tijdens de wandeling van 29 maart 2001, waar zij ook als gids optrad, maakte zij een verkeerde beweging en stortte vele meters naar beneden. Zij was op slag dood.
Enkele jaren later is er op die plek door de familie een gedenksteen geplaatst.

De wandelingen kunnen natuurlijk nooit worden gelopen zonder de inbreng van de vele vrijwilligers in al die jaren, zoals o.a. de diverse deskundige gidsen, de voorlopers en de voorzitters.
Nu is het een Montañerosteam, bestaande uit Tjardo Kuipers, Ton Goossens en Mieke Cornelis, dat voortgaat op het door Frank Goldberg ingeslagen pad.


 
Het ontstaan van : BIBLIOTHEEK


In 1975 was er bij de NVC al een kleine bibliotheek, gevestigd in het huis van de familie de Graaf in Las Palmas, later bij familie A. Hakkert, maar dat initiatief bloedde dood. Ook in La Garita was een bibliotheek aan huis, bij de familie Sirag.
Maar enkele jaren later, in 1983, was het toch weer opnieuw georganiseerd in Las Palmas, terwijl de NVC leden ook terecht konden in centrum Eucumenico in Playa del Inglés, bij Pfarrer Philip Roth.
Er waren boeken, er waren lezers, dus werd dit verder mogelijk gemaakt in 1995 bij Ina Tindal in San Fernando.

Maar eind 1997 is de NVC-bibliotheek opnieuw opgezet in Playa del Inglés, en op 2 januari 1998 werd deze geopend in de garage van de familie Koenen.
Veel verouderde boeken werden afgedankt en een groot aantal nieuwe boeken zijn toen erbij gekomen, wat heeft geleid tot een wel zeer uitgebreide bibliotheek voor het Nederlands sprekende gezelschap op Gran Canaria. 
Er waren in 1998 zo'n kleine 1.000 titels die van alle kanten werden aangeboden.

En in 1998 is er ook nog een videotheek bijgekomen, een verzameling die er zijn mocht. Veel speelfilms, maar ook meerdere door Ans Kaales gemaakte documentaires als herinnering aan diverse NVC-activiteiten. 


Degene die vanaf 1998 met veel inzet en enthousiasme de bibliotheek sterk onder de aandacht van de leden bracht was Gerda Koenen (foto). 

Het leukste ervan vond Gerda toch het adviseren van de bibliotheekbezoekers bij de keuze van de boeken. Omdat ze zelf ook veel boeken las kon ze gelukkig de anderen goed adviseren. 

 Elke vrijdagmiddag was de bibliotheek annex videotheek geopend in die jaren. 

 
Er werd in de jaren na 2010 veel minder gebruik gemaakt van de bibliotheek dan in 1998, voornamelijk door het gebruik van e-readers. Reden voor Gerda (en Herman) Koenen om te besluiten eind maart 2019 de bibliotheek definitief te sluiten.
Gememoreerd mag worden na 21 jaar dat dit een zeer belangrijke (sociale) functie binnen de NVC is geweest.

De vele aanwezige boeken konden gratis worden opgehaald door de leden, en bij ieder boek dat de bibliotheek verliet werd er ook een stukje herinnering gewist. Maar wat er blijft is deze terugblik op een stukje historie binnen de NVC.

 


Het ontstaan van : PETANCA

Het petanca begon in 1990 met een paar schuchtere worpen in Puerto Rico, maar op 14 januari 1991 was San Fernando de nieuwe thuisbasis met in de organisatie Francine Siderow en Lou Bierens. 
Men speelde onder de naam "Los Petanqueros" en mede onder de vertaalde naam “De Ballegooiers” (de bedenker is korte tijd daarna voor een paar weken geschorst...…..).

Het was niet zo maar even ballegooien, nee, er kwam een echt bestuur met Jean Coppieters, Ida Albers, Wil van Deventer, Frank Goldberg en Gonni van Vliet. 
Die bedachten in 1993 de ook weinig originele naam van “Cannebel”, hetgeen betekent "Canaria Nederland Belgie". 
Latere clubleiders waren Bert Abeling, Roos Dreweck en Irene Verschueren.

Er is ook geruime tijd gespeeld in El Tablero, maar daar stond men regelmatig voor een dichte deur. Uitgeweken werd toen naar Arguineguin maar rond de eeuwwisseling besloot men toch terug te keren naar San Fernando.

Irene Verschueren organiseerde de petanca op vrijdag in San Fernando, en Wil van Deventer (beiden op foto) had de organisatie van de petanca op dinsdag (later woensdag) in Arguineguin, waar vanaf 2001 Ina van Beek het overnam. 
Deze petanca op dinsdag had de naam "El Carmen". 

Niet ongenoemd mogen blijven de petancaspelers van het allereerste uur n.l. Jan van Willigen en Marinus Jonker.

Nu is het nog steeds Irene Verschueren die samen met Jan van Willigen en Heidi van Gennip de organisatie heeft in San Fernando, terwijl nu Ans Schouten en Marie-Louise Luiten samen met Marinus Jonker het vanaf 2009 allemaal regelen in Arguineguin. 

Echter alleen de petanca in San Fernando is erkend door de NVC, verschil moet er zijn.
 


Het ontstaan van : BRIDGEN

In de tweede helft jaren ’80 werd er bridge gespeeld met direct al een moeilijke situatie want enkele spelers woonden in Las Palmas en er waren wat bridgers elders op het eiland. Om die reden is men in 1988 ook in Playa del Inglés begonnen met een bridge-afdeling onder het gezag van de NVC, die in 1990 officieel de naam “Brican” kreeg. 


Riek de Bilt (foto), die samen met Ans Kaales aan de wieg stond van de bridgeclub, organiseerde in een leuk hotel in de bergen een bridge-evenement in 1990 en verzocht de aanwezigen met een toepasselijke naam te komen.

Die kwam van Henny Postma, namelijk “Brican” waarin Bridge en Canaria voorkwamen. Met veel fantasie kon men er ook nog de namen van Riek en Ans uithalen.

Bij het tienjarig bestaan in 1998 nam Herman Koenen de voorzittershamer over van Riek de Bilt en leidde de afdeling zo de nieuwe eeuw in. 

Daarna kwam de organisatie in handen van Bram Verheij en waren de (elektronische) omstandigheden en hulpmiddelen natuurlijk niet meer te vergelijken met de goede oude tijd van toen. 

Momenteel is het Jelle Zijlstra die de bridgetouwtjes in handen heeft.

 


 

Het ontstaan van : TENNIS

Eind 1994 namen Katja Suy en René Roelofs het initiatief tot het oprichten van de onderafdeling Tennis binnen de NVC. Het ging zo moeizaam dat er maar 4 spelers waren op de banen van hotel "Buenaventura" in Playa del Inglés, waarvan er altijd wel één niet kwam opdagen en daardoor een willekeurige hotelgast op de baan werd getrokken.
Vermeldenswaardig is hierbij dat Vera, de vrouw van René, toen meedeed als scheidsrechter.
In maart werd de zaak dan ook maar ontbonden.

In 1997 nam Wil Langedijk een nieuwe poging en na een moeilijke start ging het tennis binnen de NVC floreren.
Er werd gespeeld op de banen van de Sun Club in Playa del Inglés. Eind 1997 nam Willeke de Neve de taken waar daar Wil Langedijk ziek was, en na terugkeer van Wil deden de dames samen de organisatie.

In mei 1998 werd de tennisclub officieel van een naam voorzien, het werd "Benevelt" (“Belgisch Nederlandse Vereniging Lawn Tennis”). De naam “Benevelt” is bedacht door Herman Koenen en is natuurlijk logisch voor deze sportieve activiteit. Herman Koenen heeft tevens de “koe-bel” geschonken aan de tennisclub, die nog elke zaterdag klingelt over de tennisbanen, wanneer de tijd voorbij is.


In februari 1999 stopte Wil Langedijk met de organisatie en zette Willeke de Neve (foto) geheel alleen de tennis verder door en zorgde voor een verdere opbloei.

Playa del Inglés is wel altijd de thuisbasis geweest. In het begin werd er gespeeld op de Sun Club, de laatste vele jaren was het kunstgras bij Holycan aan de Calle Holanda (bij Victor, Paco en Thomas) de ondergrond en momenteel worden de wedstrijden gespeeld op het gravelpark van Maspalomas. 

Eind 2017 stopte Willeke de Neve met de organisatie, nadat zij dus 18 jaar vele, vele tennissers plezier had gedaan met goede indelingen en een goede organisatie.

Rob Zoet nam het over maar dit duurde slechts een jaar waarna nu Monique Hoogenhuizen de indelingen voor de nog steeds enthousiaste tennisfans doet.

Behalve de NVC-leden zijn ook “gasten”, die hier voor een korte vakantie verblijven, altijd welkom om mee te spelen. De Belgen nemen een belangrijke plaats in, ook wat de sfeer betreft. En niet te vergeten natuurlijk het après-tennis, de zogenaamde derde set.

 



Het ontstaan van : SOCIALE ZORG
 
Aan Sociale Zorg dacht men nog niet in de beginjaren ’70 en ’80 van de NVC. Men was toch immers allemaal nog jong?! Wel waren er al plannen om in de toekomst een soort Nederlands bejaardenhuis op te richten, maar dat bleek financieel niet haalbaar.
Alhoewel recentelijk dit idee weer onder de aandacht werd gebracht om met alle ruim 400 leden van de NVC in één groot bejaardenhuis te gaan zitten, gebouwd tegen de helling van de Roque Nublo. 

In het Clubnieuws van toen was wel een rubriek “De Ziekenboeg”. Daarin werd vermeld wie er ziek was of geopereerd moest worden. 
Maar ja, toen de vereniging groter werd was dat niet meer te overzien en vergat men wel eens iemand. Terwijl anderen juist weer niet wilden worden genoemd. Dus die rubriek werd afgeschaft.


Maar in 1993 werd de “Sociale Zorg” geboren, en dat werd aan Ans Kaales (foto) toevertrouwd.
Zij werd geassisteerd door o.a. Yvonne Boskoff.
Hoe en wat moest worden ervaren, in ieder geval helpen en bijstaan in noodgevallen. 

De Sociale Zorg is behoorlijk in de lift gekomen, toen de NVC erin slaagde contact te leggen met de IHD (Internationale Hulp Dienst) uit Nederland, met o.a. thuiszorg.

Er waren ook wel telefoontjes, zoals “mijn wasmachine is stuk” of “mijn video doet het niet” maar die mensen zijn allemaal tijdelijk "opgenomen".
Een veelgehoorde opmerking in die tijd (en nu nog, toch?) is dat we met ons allen redelijk gezond en zelfstandig blijven op dit zonnige eiland.
Het klimaat is daarom de grootste hulp van de Sociale Zorg ! 

De Sociale Zorg anno nu wordt verzorgd door Anneke Wezeman en Dedy van Oost.



Het ontstaan van : BOWLING
 
Tijdens een verjaardagsfeestje van Riek de Bilt werd gevraagd of de gasten zin hadden “een balletje te gooien” in de kelderruimte van het appartementen-complex Paraiso in Playa del Inglés. 

Men had die avond veel plezier en zo ontstond het idee om het vaker te doen: één keer per week bowlen met een sportieve groep. En zo was er ineens een NVC-bowling-club op 25 februari 1998.
Het was niet alleen gezellig, maar ook spannend, want goede resultaten halen wil toch bijna iedereen wel. 


Wil Langedijk (foto) was de initiatiefneemster en Jan van Willigen (de grote spelregelkenner op dat moment) nam waar als Wil er niet was.
Iedere keer werden alle punten opgeschreven maar het ging vooral om de strijd en de gezelligheid.

We weten nu dus wanneer het is begonnen, maar helaas niet meer wanneer het is geëindigd.
Wel heeft Bill Botterweg in 2017 nog enthousiast een poging gewaagd, maar na een jaar viel ook dat clubje uit elkaar. 

Vele jaren ontbreekt nu al de bowling binnen de activiteiten van onze vereniging. 

Wederom zo’n zware bowlingbal over de baan jagen zou leuk zijn. Wie neemt het inititatief voor bijvoorbeeld een wekelijkse organisatie?

 


 

Het ontstaan van : VLAKWANDELEN

Het ontstaan van “vlakwandelen” kent eigenlijk een trieste oorzaak. Het was tijdens een bergwandeling op 29 maart 2001 dat de voorzitter van de bergwandelclub (en ook gids van die dag) Willemien Kuznik tijdens een pauze een stap teveel achterwaarts deed en in een afgrond gleed, met dodelijk gevolg.
De schrik zat er bij een aantal wandelaars goed in en meerdere leden sloten zich toen aan bij een aantal mensen die kort daarvoor reeds met het fenomeen “vlakwandelen” waren gestart.

Er waren meerdere leden die het initiatief hiertoe namen, o.a. "witte" Henk Ringenaldus, Jan Hulst en ook Wil en Dick Langedijk. Jan Hulst ontpopte zich als organisator en de vele jaren daarna ging een klein groepje van circa 12 personen wandelen op vlakke gedeelten.
Langzamerhand kreeg dit initiatief meer bijval en meer leden toonden belangstelling, maar Jan Hulst & companen wilden graag een selecte groep handhaven omdat het anders te groot zou worden, o.a. met het gezamenlijk lunchen. Ook bleef men graag op zichzelf en men wees aansluiting bij de NVC af.
 


Dit kabbelde zo enkele jaren door totdat Jaap van Heusden (foto links) begin 2009 een nieuwe vlakwandelgroep verzamelde en in samenwerking met de toenmalige voorzitter van de NVC, Jaap Commandeur, er ook een NVC-activiteit van maakte.

Al vrij snel sloot Hans Lucas (foto rechts) zich hierbij aan en gedurende drie jaren organiseerden Jaap en Hans vele mooie wandelingen.

Vervolgens nam Riet Smith, met Hans Lucas, de organisatie vanaf het jaar 2011 anderhalf seizoen waar, waarna in december 2012 het “wandelteam”
(bestaande uit Leen en Fria Andeweg en Jan en Jennemie Aerts) de organisatie in handen nam en niet meer van plan is dit de daarna volgende twintig jaar uit handen te geven.
 
Het is op zo’n bergachtig eiland niet eenvoudig om vlakwandelingen te ontdekken maar tot nu toe is het aardig gelukt. Wel zijn het ieder jaar veelal dezelfde wandelingen als in één van de voorgaande jaren, maar vaak toch met verrassende kleine aanpassingen.

De vlakwandelingen worden voornamelijk gelopen langs de zuid- en oostkust met soms ook tussendoor een mooie stadswandeling zoals in San Fernando, in Telde en in Las Palmas!
Naast de sportieve in- en ontspanning is na afloop de gezamenlijke lunch natuurlijk een aantrekkelijke bijkomstigheid waar men met de organisatoren kan proosten op weer een geslaagde vlakwandeling. 



Het ontstaan van : KLAVERJASSEN
 
In mei 1992 kon het bestuur wederom een heuglijke gebeurtenis melden.
Na het ontstaan van andere activiteiten binnen de NVC werd toen het klaverjassen gestart. 
 De officiële naam van de vereniging was "De Zwervers".

Met speelde enthousiast in Playa del Inglés, bij De Volendammer. De initiatiefnemers van deze activiteit waren de heer Ido van Oost (foto rechts met echtgenote Dedy) en mevrouw J. Hartmann.

Of het aan de naam "Zwervers" lag of aan iets anders, in ieder geval viel de klaverjasclub in 1994 uiteen, men ging thuis verder spelen in kleinere groepjes.

Vanaf 2006 is het weer opgepakt door Marie-Louise Luiten en Ans Schouten
Men startte in het restaurantje van Libèr en Mirjam Schulkens op de camping van Pasito Blanco.

Daarna werd een meer centrale plek gezocht en gevonden bij De Volendammer in de CITA in Playa del Inglés.
Menig jaartje werd daar gespeeld totdat de eigenaar aankondigde de zaak te gaan verkopen, en de klaverjassers een andere plek zochten.

Die andere plek was bij de Frajahut, ook in de CITA, van Frans en Jakko, waar de volgende jaren werd gespeeld,
met plezier en ook een beetje met tocht op de gang. Nadat Theo en Erik de Frajahut hadden overgenomen bleven de klaverjassers hier spelen en verhuisden mee toen deze nieuwe eigenaren enkele tientallen meters verder een ander etablissement gingen uitbaten.
 
Sinds 2018 wordt er dus gespeeld in de (nieuwe) Hut in de CITA in Playa del Inglés, nog steeds onder leiding van Marie-Louise Luiten en Ans Schouten.


 

Het ontstaan van : CLUBNIEUWS
 

Het verenigingsbulletin was in de beginjaren 1973-1978 een eenvoudig papiertje, dat door de voorzitter zelf werd getypt. Later werd het een echt “blaadje” dat in gestencilde vorm werd uitgegeven.

Daarna, vanaf april 1979, werd het langzaam maar zeker een echt boekje met een dikkere omslag met daarop Clubnieuws. In 1988 was de oplage 100 exemplaren.
 
In 1980 verscheen de eerste advertentie in de nieuwsbrief c.q. Clubnieuws.

In het Clubnieuws verschenen ook al snel kopieën van logo's en andere afbeeldingen van de adverteerders. Maar het duurde nog vele jaren voordat de eerste foto verscheen van een NVC-lid en/of een foto van een activiteit met daarop NVC-leden.
In april 1994 verschenen een aantal foto's van leden in een reportage van het 20-jarig lustrumfeest op 7 maart 1994, en ….. deze foto's waren ook nog eens direct in kleur.

Toen de penningmeester het Clubnieuws ging steunen vanuit opgebouwde reserves en het boekje vanaf 1995 door de toenmalige redactie op moderne leest werd geschoeid met behulp van computer desktop publishing techniek werd het boekwerkje steeds professioneler.  

Heden ten dage verschijnt het NVC Clubnieuws standaard in kleur zeven maal per jaar in een oplage van 350 exemplaren. 

Vele (eind)redacteuren hebben in de afgelopen tientallen jaren vorm gegeven aan het Clubnieuws, en nog veel meer leden hebben hun bijdrage hieraan geleverd door het inzenden van verhaaltjes en/of foto's. Het "boekje" Clubnieuws is gedurende de eerste tientallen jaren van de vereniging een bindmiddel geweest tussen de leden.

In het moderne digitale tijdperk zou het overigens niet verwonderlijk zijn als het boekje Clubnieuws zal worden vervangen door een digitale nieuwsbrief Clubnieuws, want ook de NVC gaat mee met de tijd.

 



Het ontstaan van : DE WEBSITE

Rond de eeuwwisseling had de NVC al een eigen website, namelijk:
nvc-web.com. Deze was opgezet door een kennis van Tom Smulders in Nederland. De toenmalige penningmeester van de NVC moest jaarlijks iets tussen de 50 en 100 gulden aan een klein bedrijfje in Nederland betalen.
Op deze website werd beperkte informatie gegeven over de bestuurssamenstelling en de activiteiten. Er werd af en toe een wijziging aan hen doorgegeven die dan, na lang aandringen door de bestuursleden, werd ingevoerd. 
Het was meer een vriendendienst en de NVC betaalde alleen de basiskosten.

Toen Hans Koedijk in 2010 lid werd, zei hij tegen de penningmeester dat de website niets voorstelde. Het bestuur heeft toen gelijk voorgesteld dat hij er een echte website van mocht maken, hetgeen hij toen heeft gedaan.
Het was een mooie en duidelijke website, met hierop vermeld veel nuttige informatie voor de leden.
Een nadeel was dat de informatievoorziening vrij statisch was. Mededelingen, verhalen of terugblikken waren er nauwelijks.
Een voordeel was de mogelijkheid voor leden om zelf foto's te uploaden. Hiervan werd dan ook gretig gebruik gemaakt, voornamelijk door onze "verenigingsfotograaf" Jan Deun, die iedere week tientallen foto's van de recente bergwandeling of vlakwandeling op de website plaatste zodat alle deelnemende leden zichzelf konden bewonderen.

De website verdween in 2014 uit de lucht nadat de maker en beheerder hiervan, voorzitter Hans Koedijk, na enige Hoekse en Kabeljouwse twisten de vereniging al eerder had moeten verlaten.

Hierna was het Charles van Tuyl die in 2014 een website in de lucht bracht voor de NVC, maar eigenlijk was het tegen de NVC. De zeer kritische toon en vooral de rubriek "de Zeepkist" was een doorn in het oog voor het bestuur en zeer vele NVC-leden. Door het verdere gebrek aan belangstelling was deze website als snel een vergeten boek.

Eind november 2014 bood Ed Jensen het bestuur aan een nieuwe website te maken, die na enkele dagen productie zeer snel in de lucht kwam. De vereniging had weer een website, en de communicatie kwam weer op gang!

Het werd een andersoortige website, met enerzijds veel achtergrondinformatie, ook informatie over de activiteiten en een beschrijving van de historie van de vereniging, en anderzijds ook met veel up-to-date nieuws en aankondigingen.

In het steeds verder oprukkende digitale tijdperk werd en wordt de website steeds prominenter ten opzichte van het geschreven woord in Clubnieuws. 

Rubrieken uit dat boekje, zoals de Agenda en Handig om te weten, verdwenen uit Clubnieuws omdat deze (statische) informatie ook op de website is te vinden.  
Anno heden is deze (in principe eenvoudige) website alweer 5 jaar in de lucht, en nog steeds Ed Jensen als beheerder.



 

Het fenomeen VRIJWILLIGER

Bij het hoofdstuk Bestuur staat op deze website een lijstje met de namen van de voorzitters van de vereniging.
En hoewel er af en toe nog wel eens een andere naam wordt genoemd, is het toch duidelijk dat de vele tientallen (nee, honderden) andere vrijwilligers binnen de vereniging nauwelijks worden vermeld.
 

Ze zijn niet echt onzichtbaar, maar treden bescheiden nooit echt in de schijnwerpers. Wie zijn die vrijwilligers?  

Naast de voorzitters natuurlijk gedurende de afgelopen bijna 50 jaar de vele vice-voorzitters, secretarissen, penningmeesters of andersoortige bestuursleden.

Maar ook, en misschien wel vooral, de trekkers van de onderafdelingen met de activiteiten.
De één doet het een paar jaar, anderen tientallen jaren.


We vergeten niet de mensen die allerlei uitstapjes spontaan organiseerden, ook niet de vele redactieleden die voor de communicatie binnen de vereniging zorgden zoals het Clubnieuws en de website of de ook vele leden die belangenloos de (leden)administratie voerden van in drievoud op papier tot in excel of word.
 
Een enkeling heeft zich tot erelid mogen laten benoemen. Misschien is het een goed voorstel aan het bestuur om 
"de anonieme vrijwilliger" tot onzichtbaar erelid te benoemen. Want het is aan al deze vrijwilligers in de afgelopen tientallen jaren (en ook in de toekomstige jaren) te danken dat vele, vele andere leden kunnen genieten van de NVC.
 

                                                            


1983: Clubleden bij hotel Reina Isabel voor de viering van het 10-jarig bestaan van de NVC in Las Palmas.

 

 


   1988: Feestelijk gekleed voor het feest van 15 jaar NVC in de Scala van hotel Tamarindos in San Agustin.

 

 


   1993: In Playa del Inglés bij het zwembad van restaurant Paraiso i.v.m. het 20-jarig bestaan van de NVC.

 


 


                    2008 : In Las Palmas werd het 7e lustrum (35-jarig bestaan van de NVC) gevierd.

Men is toen zaterdagmiddag met de bus naar Las Palmas gegaan, daarna ingecheckt in een hotel en vervolgens om 5 uur in "gala" op de foto, uiteindelijk een avond met een diner dansant.

De volgende morgen na het ontbijt was er een uitstapje naar "Pueblo Canario" - openlucht demo van Canarische dansen - en daarna rond de middag ging men met de bus terug naar het zuiden.

 


 


                  Voorzitters komen, en voorzitters gaan, maar deze foto van voorzitters blijft altijd bestaan

 


 


             2019 : In Las Palmas werd het 45-jarig bestaan gevierd met een bezoek aan Poema del Mar.